ZBIGNIEW HERBERT


PRIČA O RUSKIM EMIGRANTIMA


Bilo je to godine dvadesete
ili dvadeset prve

stigli su
ruski emigranti
vrlo visoki plavi
sanjalačkih očiju
sa ženama kao san
kad su prelazili preko trga
govorili smo – ptice selice
odlazili su na plemićke balove
okolo se šaptalo – kakvi biseri
ali kad su se gasila svetla zabava
ostajali su bespomoćni ljudi
sive novine stalno su ćutale
i samo je pasijens imao milosti
utišavale su se gitare po sobama
i čak su bledele oči čarne
uveče bi ih u rodne stanice
odnosio samovar sa piskom
posle nekoliko godina govorilo se
samo o troma
onome što je poludeo
onome što se obesio
i o onoj kojoj su dolazili muškarci
ostali su živeli po strani
i polako se pretvarali u prah
Tu priču priča Nikolaj
koji razume neminovnost istorije
da bi me uplašio to znači ubedio



prepjev Petar Vujičić

Objavi komentar Blogger

 
Top