DARKO CVIJETIĆ


ĆELEKULANJE O NOVIM KROVOVIMA




PRIČA MI DJEČAK SA DAWN SINDROMOM UJUTRO NA BUS STANICI :



Otišao je po vrapce u moj crveni goblen
Tako mi je baka objasnila
Djedovu smrt

Više se ne osvrćeš
Ali svejedno ti pocrnjuje
Košuljski okovratnik

Kao šav na mlijeku
Prije naviranja u dojke

Znaš li ti da
Ruže u sebi
Misle crnih latica

I da se glinom
Odvojiš od govorenja
Ako šutiš samo par dana






O MALOJ MOJOJ IZ BOSANSKE KRUPE



Svi su iz Prvog rata mrtvi
Konji bolničari željezarija
Kajzeri

Istokobni klovnovi

I one koje im mašu i smiju se
Po nanovo obojanim filmskim vrpcama

Samo Gavrilo
Hoda ovuda unezvjeren nemiran
Ide iz jedne u drugu
Baštu sljezove boje

I razbacano kao u dječijoj sobi
Istokobnosti izmiče
Bosansko
Ćelekulanje

Ovdje nerađanima
Šume ipak
U stablima zablanjuju lijesove

A ptice pjevaju

Ovdje prerađanima
Ne možeš smrt nanijeti
Koliko bi oni

Ćelekulali
Od uha do uha






ĆELEKULANJE O NOVIM KROVOVIMA



Kada smo minirali katoličku
Crkvu pored pozorišta
Stavili smo previše trotila

Komadi ruke i uha kamenog Isusa iz nje
Doletjeli su na pozornicu na daske
Nos i prsti

Pozorište je bilo polupano
Crkva je bila njiva
I padao je snijeg i konj bio
Privezan sam

Na bagerom očišćenoj nigdini

Onda smo svećenika ubili
Imao 33 kao Isus
Našli smo ga u bunaru vezanog
Za oca i mater
Na dnu pokriveni smećem

Crkva je danas novosagrađena
Pozorište oblažemo stiroporom
Manje će se čuti

Dižemo krov kat kostime uniforme
Nove su daske na pozornici
Stare šparamo
Da se znamo vratiti
Sa daščanog tla svih drama

U bunar
Pokriven smećem

Objavi komentar Blogger

 
Top