$type=ticker$cols=2$count=30

Zapis uz 120 godišnjicu od rođenja Miroslava Krleže (1893-1981), Nenad Obradović

SHARE:



Dečak i iluzija



Zapis uz 120 godišnjicu od rođenja Miroslava Krleže (1893-1981)

Među brojnim preprekama i zamkama koje su dečaka Miroslava Krležu početkom prošlog veka mučile u Kraljevskoj velikoj donjogradskoj gimnaziji u Zagrebu, pored latinskog i starogrčkog, bile su stalne epizode podozrenja i nerazumevanja okoline. Mladi je Krleža pokazivao srčanost u odbrani svojih stavova, isto koliko je bio lukav da sebe ne izlaže u prvi plan već da intuitivno kopa po rovovima sopstva i okoline. Čini se da je pesimizam u pogledu na društvo oko sebe rano pripitomio u svoju stvaralačku luku, zadržavši ipak dozu zdravog humora i karikaturalnosti. Tamni tonovi njegovog stvaralaštva bili su u velikoj meri uslovljeni strepnjama tokom i nakon Prvog svetskog rata kada Krležu progone sene poginulih prijatelja. Šta je to rat? Kako objasniti pošast koja hara Evropom u kojoj ljudi ne pokazuju baš prevelike znake otpora jer oni su samo, kasnije će napisati u romanu Povratak Filipa Latinovicza, lutke koje sede po raznim civilizacijama kao po izlozima? Sumnja progoni mladog Krležu, on je iskusio ratne strahote, imao je neuspešan beg u Srbiju, na drugu obalu, koji se završio porazno – hapšenjem.
Sumorna slika stvarnosti koja okružuje mladog dečaka, dok čita Ničea, Šopenhauera i radosno treperi pred stihovima Vojislava Ilića, vodi u pesimistična promišljanja. Tome, dakako, valja pridodati Krležinu borbu sa strogim školskim pravilima, potom sa roditeljima koji nisu opravdavali baš svaki njegov anarhistički postupak. Na drugom kraju antitetičke vrteške (S. Lasić) nalaze se iluzije. Krleža sa oduševljenjem piše poeziju, kani se istu pokazati Matošu. Bilo je to negde polovinom 1911. godine. Tada je, veli Krleža u Davnim danima, iako željan da pokaže Matošu veliki broj stihova koje je napisao od toga odustao savladan tremom. Iluzija je bila pokolebana. Nešto kasnije, uz stihove Vojislava Ilića naš dečak otkriva filozofa Ničea koji ga strasno zaokuplja. On je pomogao mladom Krleži da svoj pesimizan živi i da ga opravda, on mu je, svedoči pisac, otvorio oči „da čitavom civilizacijom zapadnoevropskog svijeta vlada bolesna i izobličena snaga volje, koja djeluje po planu, da od čovjeka stvori nedonošče.“
Dnevničke beleške Davni dani apostrofiraju Krležina duševna stanja. Zapise piše od februara 1914. godine, kada još kao neiskusan i nezreo mladić promišljao svet oko sebe zagledan u literarne uzore. Dnevnike započinje fragmentarnim narativom legende Saloma čijom se pojavnošću jasno opredeljuje za antimitski koncept, za subverziju Wildeova esteticizma u okviru tema i motiva dekadencije (Suzana Marjanić, Glasovi davnih dana). Važno je, za period pre rata i prvih dnevničkih stranica, istaknuti da je reč o izuzetno opasnoj godini za mladog pisca; nakon bega iz Ludoviceuma u Mađarskoj, odlaska u Pariz i Skoplje, tamnovanja u zemunskom zatvoru, Krleža dolazi u Zagreb zapitan šta dalje. Stanko Lasić, s pravom, za taj period piše: „Tada je, u tom času, vjerojatno pukao definitivni rascjep između oca i sina; za oca, Krleža je bio dezerter, nitko i ništa, njegova živa sramota.“ Pitanje odnosa između oca i sina može nas odvesti ka dubljim slojevima Krležine porodične odbačenosti, što će, verovatno pod senkom autobiografskog, pojasniti kroz tematski blok o eksplozivnom odnosu na relaciji otac-sin u novelama Mlada misa Alojza Tičeka i Vražji otok.
Između dve vatre stoji zamišljen Krleža. Ako mi pravila postanu ishodišna tačka delovanja onda je moja kreativnost ništavna i njen potencijal ne može/ne sme doći do izražaja. Ako, sa druge strane, postanem iluzionista ko mi garantuje da ću biti kadar iluziju odigrati na našoj krhkoj kulturnoj sceni? Da li smem da se upuštam u taj rizik? Zna takođe Krleža vrlo dobro da je kritički osvrt na njegovo mladalačko delo dragocen pokušaj polemike i dijaloga u prilikama naše književnosti koja je u zaostatku sa svetom dobrih pedeset godina (Esej o Kranjčeviću). On sam u Osječkom predavanju iz 1928. godine dovodi u pitanje svoje dramsko delo, otvara samoinicijativno polemiku, razotkriva se autobiografski. O tome, krležologinja Suzana Marjanić u knjizi Glasovi davnih dani: transgresije svjetova u Krležinim zapisima 1914-1921/22. piše: „Autobiografsko raz/otkrivanje shvaća kao mentalni striptiz (duše), ogoljivanje vlastite dubine, seizmografiju, katamorfiju svijesti“. Svaki dublji pogled na Krležinu stvaralačku poetiku završava u ambivalentnoj nedoslednosti, između principa racionalne preokupacije i radikalne mistifikacije kao stvaralačkih polova tekstualnog određenja koji piščevo delo u isto vreme razjedinjuju i sistemski konceptualizuju. Teorija tekstualnosti kod Krleže sastoji se od mnoštva znakova i modela predstavljanja kroz čije se prakse pružaju raznorodne društveno istorijske konstrukcije, u kojima individualitet predstavlja kamen temeljac za “razoružavanje” kolektiviteta i dvojnosti označenih u tekstu. Teorija teksta svoj analitički aparat zasniva na dva plana i to kroz polove radikalne mistifikacije i racionalne preokupacije. Radikalna mistifikacija predstavlja polazište evazivnosti i “kipuće” dramatike, njena potentnost izlazi iz nagoveštaja duboke suzdržanosti tematizovanih dramskih likova i njihovih podvojenih “suparnika” koji situaciji radikalnosti pridodaju pečat mistifikacije. Racionalna preokupacija tiče se prisutnosti društveno političkog odjeka u svim Krležinim književnim delima.
Šta dečak Krleža sanjari tokom 1918. godine? Rat je na izmaku, već postaje poznat agramerskoj čaršiji, iluzije donekle prevladavaju nametnuta pravila, ali pesimizam ostaje prisutan. Dnevnički zapis na dan 3. II 1918. započinje sledećim rečima: „Mi smo na dnu balkanskog bezdna“. Isti zapis završava dosta pesimistički: „Dan tužan. Siv. Moglo bi se reći: beznadno i sivo sve. Kao što samo može da bude sivo februarsko jutro. Tako sivo“. Šta je mladog Miroslava Krležu nateralo na takav pesimizam? Ponajmanje je to činjenica da je iste godine prestao biti činovnikom u Zagrebu i što će, kako piše Stanko Lasić u Kronologiji, nakon toga pune trideset i dve godine živeti samo od svoga pera, sve do trenutka kada postaje direktorom Jugoslovenskog leksikografskog zavoda. Razloge treba tražiti na sasvim drugoj strani bipolarne vrteške. Iste godine počinje njegov ideološki sukob, iluzije slabe, on srčano brani Lenjina i izaziva skandal u čuvenoj novembarskoj noći, agitujući protiv Slavka Kvaternika. Zapravo deluje sa pozicije angažovanog umetnika ističući da je njegov zadatak da fiksira problem „na velikoj skali između kaosa i harmonije“. Sledio je stanovište intelektulne odgovornosti još od najranijih javnih istupa. Predragu Matvejeviću naglašava: „Nije pitanje da li se neki pjesnik posvetio političkoj akciji ili ne, nego kako on tu političku aktivnost obrađuje literarno.“
Otuda pesimizam našeg Krleže i stalni pokušaj fiksiranja problema u sredini prepunoj neshvatanja. Znakovito piše, misleći na Krležu, o problemu velikih idealista u malim sredinama pisac Bora Ćosić u knjizi Zagrebačka analiza. „Biti pisac u malom gradu, sastavljati knjige na jeziku naroda koji prema popisu iz 1982. ima jedva nešto preko četiri miliona živih osoba, biti u Evropi a od evropskih relacija imati samo posve neistražene (iako bogate) istorijske motive, živeti u intelektualnoj mišijoj rupi bez prave misaone i duhovne sabraće, a biti pametan, mudar, vidovit i pronicljiv za tok životnih činjenica pored sebe, imati neobičnu sposobnost opisivanja svega što je pred tobom… biti nezadovoljan sobom (što se dozvoljava) ali i svim oko sebe (što se ne može tolerisati), pa kamo može voditi takav razvoj do u duševni nesklad, sumnje, rezignaciju i očaj“. Šta je za našeg dečaka Krležu duševni nesklad? Da li ga možemo vezati uz ambivalentan odnos nevine iskrenosti detinjstva i grmljavine topova i ratnih truba kojima svedoči mladi kadet? Kada se Krleža u zapisima vraća svojim promišljanjima o nevinom detinjstvu?
Nakon skoro četrdeset godina naš je pisac ponovo u ratnom vihoru. Sumorni dani ustaških zločina Krležu guše, umiru brojni njegovi prijatelji, vesti o smrti kruže svakodnevno. Koliko se samo rastužio na vest iz Beograda da se njegov prijatelj Petar Dobrović ugušio u liftu. Na dan 15. juna 1942. godine u Dnevniku piše: “I kada je Bela ušla u sobu da me probudi tom viješću da je Petar umro, nijesam shvatio, a ni danas mi nije jasno da ga više neću vidjeti. U nama to je životinjsko. Životinja u nama ne može da pojmi smrti”. Krležu zovu u partizane, on odbija, plaši se ustaške vlasti, boluje, ima dvojbe kako postupiti, strahuje za život supruge Bele koja igra u pozorištu. Više puta budi se noću sa pitanjem koliko je još ostalo do kraja, do neizbežne smrti koja mu preti sa svih strana. Ustaše su mu za vratom, progone ga i žele pridobiti na svoju strani, među partizanima ima puno neprijatelja. Biografu i prijatelju Enesu Čengiću potencirao je neprijateljstvo sa Milovanom Đilasom i dodao da bi samo “idiot mogao poslije Književnih sveski, koje je partija pokrenula i tiskala na nekoliko stotina stranica protiv njega, otići pred Đilasovu puščanu cijev.”
U totalitarnom društvu prevladao je strah pred potencijalnom istorijskom greškom, pred vojnicima koji ne preštaju greške, pred besmislicama rata o kojima je pisao već trideset godina. Da li to znači da je razočaranje zbog izneverenih ideala bila kap koja je prelila čašu i pisca dovela u poziciju osamljenog posmatrača? Da li je šutnja intelektualca opravdana i dopustiva? Treba dodati i činjenicu da je Krleža bio umoran napetim sukobom na književnoj levici, da je bio bolestan i iscrpljen i da je, što se može uzeti kao još jedna opcija, pre izabrao samoću nego odlazak u partizane. Stanko Lasić podseća: “Cijelo vrijeme rata Krležin je telefon ostao zabilježen u telefonskoj knjizi (na Belino ime), ali u četiri godine nije mu nitko telefonirao. Ni od koga nije primio nijedno pismo. Osjećao se bolesnim i ostarjelim, nesposobnim za partizanski napor”. U tim danima groze i sramote Krležu zaokuplja detinjstvo. U knjizi Djetinjstvo u Agramu razmatra pojam detinjstva kroz napeti odnos igre i dosade. Šta je dečija igra ako nije borba protiv dosade društvenog života? Dečija igra je bezazlena, nevina, ali sklona imitaciji. Krleža piše: “Djeca krivotvore novac, igraju se lutrije, služe svetu misu i imitiraju oblike društvenog i životinjskog života”. Gde je tu naš dečak, iluzionista i moralista, političar i umetnik. U snovima, u rascepu između gorkih pravila mišljenja i primamljive iluzije pesnika. Na putu gde je sve tako monotono kao monotonija jedne poplavljene sive ravnice, gde odzvanjaju zvukovi jednolično kao pjesme točkova, gde se nazire pas koji laje i sumrak koji postaje sve sivlji, sve mračniji.


 | 26/10/2013

Autor je književni kritičar iz Beograda, saradnik hrvatskog dvotjednika Zarez, gde je povodom 120. godišnjice rođenja Miroslava Krleže pokrenuta rubrika Krležin eu/ropski furiosum.

Peščanik, 26.10.2013.

COMMENTS

Naziv

"Oslobođenje",1,2016. fotografije/kolovoz,1,4:5-11,1,Adam Zagajewski,1,Agencije,1,Agniezska Žuchowska - Arendt,1,Ai Weiwei,1,Al Jazeera,1,Alan Pejković,1,Albert Camus,1,Aleksa Golijanin,1,Aleksandar Genis,1,Aleksandar Roknić,1,Aleksandar Tišma,1,Alem Ćurin,1,Alen Brabec,1,Aleš Debeljak,2,Alexander Kluge,1,Almin Kaplan,4,Amer Bahtijar,1,Amer Tikveša,1,Amila Kahrović Posavljak,1,Amir Or,1,Amos Oz,1,Ana Ahmatova,2,Ana Radonja,1,Andres Neuman,1,Andrijana Kos Lajtman,7,Anton Pavlovič Čehov,1,Antun Branko Šimić,1,Anya Migdal,1,Bela Hamvaš,2,Bela Tarr,1,Bertolt Brecht,4,Biblijski citat,1,Biljana Srbljanović,4,Bilješka,5,Biserka Rajčić,3,Blago Vukadin,1,Boba Đuderija,1,Bogdan Bogdanović,2,Bojan Munjin,1,Bojan Savić Ostojić,1,Bookstan II 2017,1,Borges,4,Boris Buden,4,Boris Dežulović,2,Boris Dubin,1,Boris Perić,1,Borislav Pekić,1,Borislav Veselinović,1,Borka Pavićević,1,Boro Drašković,1,Božo Koprivica,3,Branimir Živojinović,1,Branimira Lazanin,1,Branislav Jakovljević,2,Branislav Petrović,1,Branko Ćopić,1,Branko Kukić,1,Branko Rakočević,1,Bruno Schulz,1,BUKA,1,Burkhard Bilger,1,Caravaggio,1,Charles Simic,6,Chris Hedges,1,citati,1,Claude Lévi-Strauss,1,Cornelia Vismann,1,crtež,1,Damjan Rajačić,1,Dan Pagis,1,Danica i Haim Moreno,1,Daniil Ivanovič Juvačov Harms,1,Danijel Dragojević,1,Danilo Kiš,10,Dara Sekulić,1,Dario Džamonja,1,Darko Alfirević,1,Darko Cvijetić,254,Darko Cvijetić. Agnieszka Zuchovska Arent,1,Darko Desnica,4,Darko Pejanović,1,Daša Drndić,1,David Albahari,5,Davor Beganović,1,Davor Ivankovac,1,Davor Konjikušić,1,Dejan Kožul,1,Dejan Mihailović,1,Deklaracija o zajedničkom jeziku,1,Dietrich Bonhoeffer,1,Dijala Hasanbegović,1,Dnevnik,8,Dobrivoje Ilić,1,Dobroslav Silobrčić,1,Dominique-Antoine Grisoni,1,Dragan Bajić,1,Dragan Bursać,1,Dragan Markovina,1,Dragan Radovančević,3,Drago Pilsel,1,drama,2,Dubravka Stojanović,1,Dubravka Ugrešić,4,Duško Radović,1,Dževad Karahasan,2,Đorđe Bilbija,2,Đorđe Krajišnik,4,Đorđe Tomić,1,Edmond Jabes,1,Eduard Šire,1,Edvard Kocbek,1,Elis Bektaš,4,Elvedin Nezirović,1,Elvir Padalović,1,Emil Cioran,8,Emmanuel Levinas,1,Epitaf,1,Ernst Jünger,2,esej,148,Fahredin Shehu,1,festival,2,Filip David,2,fotografije,1,fra Drago Bojić,1,Francis Roberts,1,Frank Wedekind,1,Franz Kafka,4,Friedrich Nietzche,1,Furio Colombo,1,Genadij Nikolajevič Ajgi,1,Georg Trakl,1,George Orwel,1,Georgi Gospodinov,1,Géza Röhrig,1,Gianni Vattimo,1,Gilles Deleuze,1,Giorgio Agamben,7,Giorgio Manganelli,1,Goran Milaković,2,Goran Stefanovski,1,gostovanje pozorišta,4,govor,2,Gustaw Herling-Grudzinski,1,Hajdu Tamas,1,Hanna Leitgeb,1,Hannah Arendt,2,Hans Magnus Enzensberger,1,Hassan Blasim,1,Heiner Goebbels,1,Helen Levitt,1,Herbert Marcuse,1,Igor Buljan,1,Igor Mandić,1,Igor Motl,3,Igor Štiks,1,Igre u Jajcu 2017.,1,Ihab Hassan,1,Ilma Rakusa,2,IN MEMORIAM,7,Intervju,54,Ivan Čolović,2,Ivan Lovrenović,4,Ivan Milenković,1,Ivana Vuletić,1,Ivica Pavlović,1,Ivo Kara-Pešić,1,Jack Kerouac,1,Jacques Derrida,2,Jagoda Nikačević,1,Jakob Augstein,1,Jaroslav Pecnik,1,Jasmin Agić,1,Jasna Tkalec,1,Jelena Kovačić,1,Jelena Topić,1,Jona,1,Jorge Luis Borges,2,Josif Brodski,1,Josip Osti,1,Josip Vaništa. Patricia Kiš,1,Jovan Ćirilov,1,Jovica Aćin,3,Jugoslava Ilanković,1,Julija Kristeva,1,Julio Cortazar,1,Katja Kuštrin,2,Kim Cuculić,1,Knjige,1,književna večer,1,Kokan Mladenović,1,Komentar,1,kratka priča,3,kratke priče,6,kratki intervju,1,kritika,4,Krzysztof Warlikowski,1,Ksenija Banović Ksenija Marković,1,Ladislav Tomičić,1,Laibach,1,Lajoš Kesegi,1,Larisa Softić Gasal,1,Laurence Winram,1,Leonid Šejka,2,Ludwig Wittgenstein,1,Ljubiša Rajić,1,Ljubiša Vujošević,1,Maja Abadžija,1,Maja Isović,2,MALI EKSHUMATORSKI ESEJI,1,mali esej,16,Marcel Duchamp,1,Marija Mitrović,1,marijan cipra,1,Marin Gligo,1,Marina Dumovo,1,Mario Franz,1,Mario Kopić,46,Marjan Grakalić,1,Marko Misirača,1,Marko Stojkić,1,Marko Tomaš,1,Marko Veličković,1,Marko Vešović,2,Martin Heidegger,3,Massimo Cacciarri,1,Max Frisch,1,međunarodna poruka,1,Mensur Ćatić,2,Mia Njavro,1,Mihail Šiškin,1,Mijat Lakićević,1,Mikloš Radnoti,1,Milan Kundera,1,Milan Milišić,1,Milan Vukomanović,1,Milan Zagorac,1,Mile Stojić,2,Milica Rašić,1,Milo Rau,1,Miloš Bajović Ilić,1,Miloš Crnjanski,2,Miloš Vasić,1,Milovan Đilas,1,Miljenko Jergović,6,Mini esej,32,Miodrag Živanović,1,Mirjana Božin,1,Mirjana Stančić,1,Mirko Đorđević,2,Mirko Kovač,3,Miroslav Krleža,3,Miroslav Marković,1,Mirza Puljić,1,Mišo Mirković,6,Mišo Mirković foto,10,Mladen Bićanić,1,Mladen Blažević,2,Mladen Stilinović,1,Momčilo Đorgović,1,Naser Šećerović,1,Natalija Miletić,1,Nataša Gvozdenović,1,Neda Radulović- Viswanatha,1,nekrolog,1,Nemanja Čađo,1,Nenad Milošević,1,Nenad Obradović,5,Nenad Tanović,1,Nenad Vasiljević,1,Nenad Veličković,2,Nenad Živković,1,Nepoznati spavač,1,Nermina Omerbegović,1,Nikola Kuridža,1,Nikola Kuzanski,1,Nikola Vukolić,1,Nikola Živanović,1,Nikolaj Berđajev,1,Nikolina Židek,1,NOVA KNJIGA,1,novela,1,Novica Milić,2,Novica Tadić,1,obavijest,1,odlomak romana,9,odlomci,6,Oliver Frljić,8,Osip Mandeljštam,2,Otto Pöggeler,1,Otto Weininger,1,Paolo Magelli,2,Paul Celan,3,Paul Klee,1,Paul Valery,1,Petar Gudelj,2,Petar Matović,1,Petar Vujičić,1,Peter Esterhazi,1,Peter Semolič,3,Peter Semolič. prijevod,4,Peter Sloterdijk,3,Pier Paolo Pasolini,2,pisma,5,pismo,1,pjesma,1,Plakat,1,Poezija,265,poezija prevod,1,potpisnici,1,Pozorišna kritika,1,Pozorišne Igre u Jajcu,1,Pozorište Prijedor,4,predavanje,1,Predrag Finci,2,Predrag Matvejević,2,Predrag Nikolić,1,Predstava,2,Prepiska,1,priča,37,Prijevod,12,prijevod govora,1,prikaz knjige,2,prikaz predstave,3,Primo Levi,1,Protest,1,Proza,2,Radimir Sovilj,1,Radiša Cvetković,1,Radmila Smiljanić,1,Radomir Konstantinović,2,Rastislav Dinić,1,Raša Todosijević,3,razgovor,4,Refik Hodžić,1,Renate Lachmann,1,Robert Bagarić,1,Roger Angell,1,Roland Barthes,2,Roland Jaccard,1,Roland Quelven,1,Saida Mustajbegović,2,Sándor Márai,1,Saša Jelenković. poezija,1,Saša Paunović,1,Sava Babić,3,Seida Beganović,3,Semezdin Mehmedinović,4,Senadin Musabegović,1,senka marić,1,Sesil Vajsbrot,1,Shosana Felman,1,Sibela Hasković,1,Siegfried Lenz,1,Sigmund Freud,1,Sinan Gudžević,1,Siniša Tucić,1,sjećanje,2,Slavenka Drakulić,1,Slavica Miletić,3,Slavoj Žižek,1,Slobodan Glumac,1,Slobodan Šnajder,1,Slobodan Tišma,1,SLOVO GORČINA,1,Sonja Ćirić,3,Sonja Savić,1,Srđa Popović,1,Srđan Tešin,1,Sreten Ugričić,3,Srpko Leštarić,1,stećak,2,Stevo Basara,1,Stojan Subotin,1,Susan Sontag,1,Sven Milekić,1,Svetislav Basara,2,Svetlana Aleksijevič,1,Šagal,1,Tadeusz Różewicz,1,Tamara Kaliterna,1,Tamara Nablocka,1,Tamara Nikčević,2,Tatyana Tolstaya,1,Tea Benčić Rimay,1,Teatar,1,Teatron,1,The New York Times. Žarka Radoja,1,Thomas Bernhard,10,Thomas Ostermeier,1,Tomaž Šalamun,2,Tomislav Čadež,1,Tomislav Dretar,2,Tonko Maroević,1,Tony Judt,1,Umberto Eco,2,Urbán András,1,Vanda Mikšić,1,Vanesa Mok/Anđelko Šubić,1,Varlam Šalamov,3,Vera Pejovič,3,Veronika Bauer,1,Video,10,Viktor Ivančić,3,Viktor Jerofejev,1,Viktoria Radicz,2,Vincent Van Gogh,1,Višnja Machido,1,Vladan Kosorić,2,Vladimir Arsenić,1,Vladimir Arsenijević,1,Vladimir Gligorov Ljubica Strnčević,1,Vladimir Milić,2,Vladimir Pištalo,3,Vladimir Vanja Vlačina,1,Vladislav Kušan,1,vojislav despotov,1,Vojislav Pejović,1,Vojo Šindolić,1,Vujica Rešin Tucić,1,Vuk Perišić,3,Walter Benjamin,1,Wisława Szymborska,1,Wolfgang Borchert,1,Wroclaw,1,Zadie Smith,1,zapis,1,zavičaj,1,Zbigniew Herbert,3,zen,1,ZKM,1,Zlatko Jelisavac,2,Zoran Vuković,2,Zygmund Bauman,1,Žarko Milenić,1,Žarko Paić,1,Željko Grahovac,2,Živojin Pavlović,1,
ltr
item
HYPOMNEMATA: Zapis uz 120 godišnjicu od rođenja Miroslava Krleže (1893-1981), Nenad Obradović
Zapis uz 120 godišnjicu od rođenja Miroslava Krleže (1893-1981), Nenad Obradović
http://pescanik.net/wp-content/uploads/2013/10/krl1111.jpg
HYPOMNEMATA
https://darkocvijetic.blogspot.com/2013/10/zapis-uz-120-godisnjicu-od-roenja.html
https://darkocvijetic.blogspot.com/
https://darkocvijetic.blogspot.com/
https://darkocvijetic.blogspot.com/2013/10/zapis-uz-120-godisnjicu-od-roenja.html
true
2899971294992767471
UTF-8
Svi članci su učitani Nije pronađen nijedan članak VIDI SVE Pročitaj više Odgovori Prekini odgovor Obriši By Početna STRANICE ČLANCI Vidi sve Preporučeni članci OZNAKA ARHIVA PRETRAGA SVI ČLANCI Nije pronađen nijedan članak koji odgovara upitu Vrati se natrag Nedjelja Ponedjeljak Utorak Srijeda Četvrtak Petak Subota Ned Pon Uto Sre Čet Pet Sub Siječanj Veljača Ožujak Travanj Svibanj Lipanj Srpanj Kolovoz Rujan Listopad Studeni Prosinac Sij Velj Ožu Tra Svi Lip Srp Kol Ruj Lis Stu Pro just now 1 minutu prije $$1$$ minuta prije 1 čas prije $$1$$ sati prije Juče $$1$$ dana prije $$1$$ tjedana prije više od 5 tjedana prije Sljedbenici Slijedi THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy